آرشیف

2014-12-10

عبدالغفور غوری

گل احمد مندیشی

گل احمد مندیشی

  فوتوی مندیشی زمانیکه در سرچشمهً شهرک سرمعلم بودند

 
 
به مناسبت اولین سالگرد درگـذشت وی
 
 گل ا حمد مندیشی سومین فرزند محمد عظیم  د ر سا ل 1326 هجر ی شمسی د ر قر یه ً مناک سفلی مر بو طِ و لسو ا لی سا غرِ  و لا یت غو ر د ر یک خانوادة د هقا ن چشم به جها ن گشود.
 
گل احمد مندیشی تا صنف ششم در مکتب ا بتد ا ئیه ً شیخ محمد سا غر ی (لیسه ً شیخ محمد سا غر ی کنونی) د ر قر یة « تیتا ن» درس خوانده است. پدر مندیشی به رفتن وی به تحصیل در مرکز ولایت و دوری وی از خانه رضایت نمی داده، ولی او به علت علاقمندی فراوان به درس و مکتب، در یک زمان مساعد، با همکا ر ی ملا مصطفی شو هر خو ا هر ش ا ز قر یه،  سو ا ر ه ا ی ا سپ، خود را به چغچران می رساند؛ د ر سا ل 1342 شا مل صنف هفتم لیسه سلطا ن علا و ا لد ین غو ر ی میگر د د و تا صنف نهم به تحصیل ا د ا مه مید هد.
مندیشی د ر سا ل 1348 از دارلمعلمین هر ا ت فارغ التحصیل و به حیث معلم  د ر لیسه سلطا ن علا و ا لد ین غو ر ی  به تدریس آغاز می نماید. وی همچنان مد تی  د ر ولسو ا لی لعل و سر جنگل و لا یت غو، مکتب سر چشمه، شهر ک، لیسهً شیخ محمد سا غر ی و مکتب ا بتد ا ئیهً منا ک به حیث معلم ا یفا ی و ظیفه کرده است.
 در یا د د ا شتهای شخصی زنده یاد مند یشی به پاره ای از تحولات زندگی وی ا شا ره ها ی جا لبی آمد ه است: «… د ر ا و ا ئل بر ج سر طا ن 1357 هجر ی شمسی   بحیث معلم د ر لیسه ا ی شیخ محمد سا غر ی ا یفا ی و ظیفه میکر د م و بعدا خلا ف میل و خو ا ست شخصی خود م ا ز لیسهً شیخ محمد سا غر ی تبد یل و بطو ر خد متی  د ر مکتب ا بتد ا ئیه قر یهً مند یش و ا قع د ر منا ک پا یا ن که جد ید آ تا سیس شد ه بو د  و ا طفا ل که ا ز قر اء منا ک سفلی، منا ک علیا، جر ف و تگا ب ها به ا ینجا د ر س میخو ا ند ند فر ستا د ه شد م. نا گفته نما ند که من ا و لین معلمی بو د م که به تد ر یس همین ا طفا ل موء ظف گر د ید م. بتا ر یخ  12.5.1358 نظر به ا مر مقا م و لا یت ا ز مکتب مند یش تبد یل و بحیث سا ر نو ا ل ا بتد ا ئیه ً و لا یت غو ر تعیین گر د ید م و ا ز آ نجا با فا میلم به چغچر ا ن ر فتم. بتا ر یخ 25 سر طا ن 1358 نظر به فیصلهً کمیتهً و لا یتی غو ر بحیث و لسو ا ل تیو ر ه تعیین بست گر د ید م  که د ر آ نو قت سید مکر م و ا لی و لا یت غو ر بو د و من ر ا روز ا رو ز با عجله و بد و ن آ ما د گی ذ ر یعهً مو تر جیپ شفا خا نهً تو لک با یک نفر محا فظ ، د ر یو ر و خا نم و سه طفل خُر د سا لم: محمد جا ن ، جمیله و افسا نه و با یک میل کلا شنکو ف و چها ر شاجو ر مر می، سا عت سه بجهً شب به سوی تیوره حر کت داد. سا عت پنج بجهً صبح د ر با لا ی بند با یا ن ا ز بین گر و پ ها ی مسلح جها د ی که ا طر ا ف ر ا ه ها ر ا د ر ا ختیا ر د ا شتند و به سر عت به طر ف ما مید و ید ند بد و ن کد ا م معطلی و تو قف با سر عت گذ شتیم که آ ن ر و ز هم  میتو ا نست ر و ز آ خر ز ند گی همهً ما با شد. بلاخر ه به سا عت 3 و نیم بعد ا ز ظهر موء ر خ 26.4.1358 به و لسو ا لی تیو ر ه ر سید یم و د ر هما ن ر و ز و ظیفه ر ا ا شغا ل کر د م  و د ر ا و لین جلسهً عمو می به ا شتر ا ک همهً مر د م با ا ستفا د ه ا ز عفو عمو می ر ئیس شو ر ا ی  ا نقلا بی،  عفو عمو می ر ا ا علا ن کر د م و خا طر جمعی بر ا ی همهً مر د م د ا د م و تا ا خر ین لحظا ت که بحیث و لسو ا ل ا یفا ی و ظیفه میکر د م نها یت تلا ش به خر چ د ا د م تا از متنفذ ین و مو سفید ا ن محل د ر تحکیم پا یه ها ی قد ر ت  د و لتی و تحکیم صلح ا ستفا دة مثبت بکنم، و لی کا ر ا ز کا ر گذ شته بو د و همه ً تلا ش ها ی ما بیجا و هد ر بو د،  ز یر ا سیستم ا ز د ر و ن و بیر و ن متز لز ل و ر و به ز و ا ل بو د….» 
بعد ا زسقو ط و لسو ا لی تیو ره، مر حو م   مند یشی د ر سا ل 1359ا ز غو ر تبدیل و بحیث ما مور در و ز ا ر ت معا ر ف  د ر کا بل تعیین بست میگر د د. او بعد آ  غر ض تحصیل در ر شتة سپورت به مسکو فر ستا د ه میشود و بعد ا ز ختم تحصیل د و با ر ه به و طن بر میگر د د و د ر ر شته  سپو ر ت د ر کمیتة ملی ا لمپیک شا مل کا ر میشو د. 
    مند یشی د ر سا ل 1991 نظر به شر ا یط د شو ا ر و ادامة جنگ در کشور، مجبورا با همکا ر ی خا نمش همه ا طفا ل خو د ر ا به مسکو منتقل می نماید.
گل احمد مند یشی د و با ر عر و سی کر د ه ا ست. ا ز خا نم ا و لیش، دو فرزند بنا م ها ی  محمد جا ن و جمیله (همسر عبدالغفور غوری) د رخا رج کشو رزند گی می کنند.
خا نم د و م مند یشی ا ز سا یبر یا ی  ر و سیه می با شد که د ر د و ر ا ن تحصیل با هم عر و سی کر د ه ا ند و ثمر هً ا ز د و ا ج شا ن د و پسر بنا م ها ی  ر ستم  و سهر ا ب  و یک د ختر بنا م جمیلهً کو چک  ا ست که فعلا د ر شهر مسکو د ر خا نهً شخصی شا ن ز ند گی د ا ر ند .
مند یشی سر ا نجا م نظر به مر یضی که عا ید حا ل شان میگر د د به تا ر یخ 15 د سمبر  سا ل 2007  د ر شهر مسکو به عمر 58 سا لگی د ا عیهً ا جل ر ا لبیک میگو یند و د ر د یا ر غربت د ر گو شه ای از قبر ستا ن مسلما نهای این شهر د فن میگر د ند.
 
انا لله و انا الیه راجعون.


لا لهً بی داغ

                                               چـو کـو هی سر بلـنـد و پـا یـد ا ر ی
                               د لـیر مر د  « منـا ک » غـمگــسـا ر ی
تـو کـا نی ا ز حـیـا و پـا ک نـفسی
                                  به  قـلـب مـا هـمـیشـه مـا نـــد  گــا  ر ی
          تو بو د ی ر ستمی د و را ن غـو ر ی   
                                     به هـر مید ا ن تر ا بـو د کا مگــا  ر ی
   بهـر سنگـر ز د ی پهـلـو چـو شیـر ی
                                     همی کر د ی شب و ر و ز پا سد ا ر ی
تـر ا با کی نبـو د ا ز ز و ر منـد ا ن
                                       بنـا م کس نـمی د ا  د ی شعـا  ر ی
گـهی همگـا م به نا مـر د ا ن نبو د ی
                                        به مر د ا ن بـو د تر ا پیو ند یا ری
     بـه عـز م و ر ا ه و ر سمت بی تز لز ل
                                        کنیم هـــر یک بنا مت ا فتخـــا ر ی
     به « مند یش» سلحشـو ر ا ن ز یا د ا ست
                                        ند ا ر ند جا یگا هی که تو د ا ری
تو بـو د ی مـر حـم  د  لهـا  ی غـمگـیـن
                                  پر ا ز  لطف و  تر حم  بر  د با  ر  ی
تـر ا خـا  ک  سیـه  بـر د  ل  فـر و بـر د
                                نبا شد هیچکس  ر ا  ز  ا ن  فر ا  ر ی
بـمـا کـمـتـر ز «  سو نا می » نـبـا شـد
                                هـمه پر ا شک و غـر ق سو گو ا ر ی
بگـر یـیـم مـا هـمـه ا مـر و ز و فـر د ا
                                بخـا ک ا جـنبی  د  و ر ا ز د  یا  ر  ی
ا گـر ر حـمت نصـیـب سا ز د خـد ا و نـد
                              بتـو بخـشیـم همش  ر ا یا  د گـا  ر  ی
و طـن د ا ر د  فـر ا و ا ن لا  لـه  بـر  د  ل
                                تو تـنهــا  لا  لـهً  بی  د ا غــد  ا ر ی
قـبـو ل کـن قـطـر ه هـا ی ا شک مـا  ر  ا
                                تـو مهمــا ن عـز یـز کــر  د گــا ر ی
د عـا ی غـو ر یـا  ن بـر ر و ح  پـا  کـت
                              چـو با ر ا نی بـر و ی سبـز ه ز ا ر ی
 
20.12.2007  کشو ر هلند
عبدالغفور (غوری)
 


گــریــه

<p dir="rtl" center;"="" style="text-align: justify;"> 
          « مند یش» ، ا مشب، بیقـر ا ر گر یه کند
                                                 ا ز گـز نـد ر و ز گــا  ر گــر  یـه  کـنـد  
          پهـــلـو ا نش ر ا ا جل د ر هم شکست
                                                  همچــو ا بـر ی  نو بهـا  ر گـر  یه  کـند
               نا له د ا ر د آ ن« منا ک» غمگسا ر
                                                     کـو ه و سنگ و آ بشــا رگـر یه  کند
                « تا ج و قا ضی ،شیر و کنعا نش» حز ین
                                                    « زا رمرغ » هم زا ر، زارگریه کند
               « پنجد ه و تـز ر ی و سا غـر » د ل فگا ر
                                                   « سلطا ن کوه» باچشمه سا رگریه کند
              خـو ا هـر غمگـیـن  به  د ر گـا ه ا له
                                                     د  ر د  ل شــب هـا ی تا رگـر یه کند
              بر نگــر د د هــر گــز م  د لـبـنـد ا و
                                                      با  د  و چشــم ا شکـبا رگـر یــه کــند
               حـق بد ا د و نا حقش ا ز ما گـر فت
                                                    بـا ر ضــا ی کـــرد گــا ر گـر یه  کند
(غو ر ی) بر یا د، د لـیـر مر د و طن
با نـو ا ی ا ین د و تا ر گـر یه کـنـد

عبد ا لغفو ر غو ر ی
5.12.2008 هلند