آرشیف

2015-11-6

عبدالغفور غوری

کـــــــــاش

رخشانه دختری که سنگسار شد

جسم وجا نت ر ا گرفتند خا کها بر سر کنم
نیست سودی گرفغا ن و نا له تا محشر کنم

کا ش میشد ا فسرو سر با زآ ن سنگرشو م
بهر نا مو س و طن ا ین سینه ر ا سپر کنم

چو ن حصا ر آ هـنین پیچـم بر د و ر و بر ت
د ستهـا ر ا بر سر ت حـلـفه و هـم چنبر کـنم

کا ش میشد با صـد ا ی نا لـه هـا ی ز ا ر تو
ا شک ر یز م همچوبا را ن کوه وصحرا ترکنم

کا ش میشد همچود ریا مست وطوفا نی شوم
چو ن سونا می عا لمی را ز یر وهم ز بر کنم

کا ش مـیشد سـر ز نـم ا ین و حشیا ن بی تمیز
د ستها ی خو یش ر ا چو ن د سته ی تبر کنم

بر سر ی ا ین گله ی ا و با ش بی آ یین و د ین
کا رها ی تیمو ر و چنگـیـز و هـم  هـتـلر کـنم

کا ش میشد تا بَـبُـرَ م ر یـشه ی جهـل و سـتم
ر سم و آ یین جها لت ر ا به خا ک یکسر کنم

کـا ش میشد هـمنـو ا سا ز م نسل پـیـشـتا ز
د شمنا نت ر ا ذ لیل و خو ا ر و مُحَـقَـر کـنـم

سنگـبا را نت نمو د ند مز د و را ن( د یو بند)
تُـف به ر یش طـا لـب وملا ی سنگسا رگرکنم

هلند
5.11.2015
عبد ا لغفو ر ( غو ر ی)