آرشیف

هــر گه که سرود عشق را ســاز کنم

بــا نــام خــدای نغمـــه آغـــاز کنم

از بر کت آن چــو بــال وپــر بگشایم

یکــدم بــه فضای ذوق پـرواز کنم

***

شـکر است که قـلب داغــدار م داد ند

مـژگــان تر گهـــر نــــثارم داد ند

گـر دســـته گل نبود بایستۀ  مــــن

از گلشن دهــر مشت خـارم دادند

***

پـرسید زدل، چـو لاله زاری گفتـــم

پرسید زچشم، ســتاره باری گفتم

پرسـید ززندگـــی ، گــرفـتـم زلفش

آشـفـــته وزار شــــام تــاری گفتم.

گفـــتا: حـالت؟ شـام سیاهی گفـــتم

گفــتا روزت؟چــو دود، آهی گفـتم

گفــتا کـه دلت؟بــه مـــوج غلطیدم

ویران شده چون شهر تباهی گفتم

***

یارب بــه هـوای نفس بندـ م مـپسند

بـر أخگـر داغ چــون سپندم مپسند

ضایع مگذار زانکه مصنوع تو ام

بـیچــاره وزار ومسـتمـنـدم مـپسـند
 

مستمند غـوری