نوروز، این کهن جشن جاودانه، نه ًتنها یک آیین ملی، بلکه میراثی فراتاریخی و بینافرهنگی  است که مرزهای جغرافیایی را درنوردیده و به پیوندی میان ملل مبدل شده است . همزمان  با شکوفایی طبیعت، نوروز تجدید حیات را در بخش های فردی، اجتماعی و هستی شناسانه  بازتاب می دهد و انسان را به بازاندیشی در پیوند خویش با زمان، طبیعت و دیگری  فرامیخواند . از فالت ایران تا آسیای مرکزی، از بالکان تا چین واز نیم قاره هند تا اروپا  وآمریکا ، این جشن باستانی پژواکی از خرد مشترک بشری است که در قالب رسوم،  آیین ها و ادبیات متجلی شده است .  

نوروز؛ روایت وحدت در کثرت  

نوروز، با ثبت در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو، نه تنها یک نماد، بلکه  گواهی بر پیوند هویت های گوناگون در بستری مشترک است . این جشن که ریشه در چرخه  کیهانی و باززایی طبیعت دارد، یادآور آن است که تنوع فرهنگی، نه عاملی برای گسست،  بلکه تجلی گاه همگرایی دروحدتی متعالی است . گستره آیین های نوروزی، از سفره  هفت سین تا آیین های پاکسازی و دید و بازدید، نشانگر پویایی فرهنگی و استمرار یک  آگاهی تاریخی است که اقوام ایرانی تبار)تاجیکها ، پارسها وکرد ها ( وسایر ملیت های  فارسی زبان را درفرآیند هزارهها به هم پیوند داده است .

نوروز؛ بستر دیالوگ بینافرهنگی

مطلب کامل در اینجا