آرشیف

به تو این خــــــــاک نفرین میکند بــــاز
اگـــــــــــــــر سر در گریبان در نیاری
نمی بخشد تـــــــــورا امـــــــــواج دریا
اگـــــــــــــــر در راه انسان گل نکـاری
 
نمانــــــــــد رازها پنهـان به «بوغچه»
چرا سیـــــــفی ز هفت جوشش نسازی
قویتـــــــــر از همه دامی کــــــه داری
تلاشی کـــــــــن که آسانش نبـــــــازی
 
بـــــــــه چنگال تو تندیسی است زنده
جبـون و «هوش پرک »کرده دماغت
نهان کن صیـــد خود از ویکی لیکسی
تقرب گــــــــــر کند در پرس و پالت
 
درنـــگــــی در روند تو نگنجـــــــــد
بود صـــــــــدها هوس در گردنت بار
به سوی هفت خوان عزمـی که داری
مگـــــــــــر شیون کنم در ماتمت باز