X

آرشیف

مکثی بر بعضی جوانب حالات امروز! 

 

ما از علاقمندی جهان برای مداوای زخم ناسور شدهٔ افغانستان توسط جهان استقبال میکنیم نشست کنفرانس دوحه از قبل، بنابر لجاجت و بلند پروازی های طالبان در بخش حل سیاسی و اساسی  ناکام است! 

اصل ګپ مشروعیت حاکمیت سیاسی در افغانستان بود و است! 

افغانستان حل قومی، زبانی، اولویت منافع دیګران نداشت و ندارد. 

تکرار ایجاد حاکمیت خارجی ها مانند بن اول خطاء بود و هست! 

جهان برای حل موضوع، نسخه های نادرست و نمایندهٔ در جنب یوناما تعین میکرد. 

طالب و منابع نزدیک به استخبارات دشمن پاکستان  قبول نه کردند و ګفتند: حاکمیت ماست و همه ای مردم و جهان بیایند و ازما پیروی کنند و السلام. 

جهان عملاً درین قسمت ناکام و به خواست طالب قسماً تکمین ، کرونشو قبول کرد. 

و یا به قبول مجبور شد! 

به این ترتیب کنفرانس قریب الوقع دوحه ، اګر تدویر یابد، از حل اساسی به سطح تعامل با حاکمیت دیفکتوی طالب و در سطح کار یوناما تنزل و تقلیل کرد و در نتیجه جهان پاء به عقب ګذاشت و تیم کاری و تخنیکی را برای  تعامل با طالب جهت هماهنګی بخش از کار های ضروری در کنغرانس قریب الوقوع تعین کرد و از اهمیت کنفرانس در نتیجه ای سخت سری و لجاجت جانب طالب و مطالبات ناروای ابر قدرتها تنزل کرد. 

جهان سطح اشتراک را پایین آورد و طالب عوض بخش اجرائیهٔ حکومتی به انتخاب تیم و فرد سیاسی به نام مجاهد مانند ګویندهٔ حرکت طالب و نمایندهٔ نزدیک به ملا هبة الله رویهٔ به نحوی بالمثل اختیار کرد. 

اشتراک از سطح وزیر خارجه را چنانچه ګفته آمدیم ، بنابر  تناسب افراد اشتراک کنندهٔ ملل متحد و جهان به سطح جامعه ای جهانی و سازمان ملل متحد بالمثل تنزیل داد. اینکه و اګر مرجع جانب افغانی را مرجع به نام امیر المؤمنین ( أمیر طالبان ) قبول کنیم، جانب طالب نیز مطابق انکشاف وضع عمل کرده و این در صورت است که پذیرفتم واقعیت دیفکتوی طالب یک انتخاب مرتبط به تصمیم طالب و فرد نزدیک به ملا هبة الله و در صورت قبول واقعیت، طالب، کاملاً در اختیار و انتخابش است. ایشان کسی را که خود مناسب ببینند انتخاب کنند و انتخاب کردند. اکر شیر را در نقش شیر و یا ګوسفند و روبا را در نقش شیر فرمان برای اجرای وظیفه و از جمله نماینده در نشست ۴ دوحه بدهند و بسازند، در آن مشلکی نیست و از صلاحیت شان است. 

 معلومات من به حیث کارمند طویل المدت اداری سفارت، ماستر حقوق بین الدول و پژوهشګر سیاسی، ګویای این است که در بخش از وزارتخانه های خارجهٔ جهان یک وزیر خارجه و دوسه تن شخص در سطح وزیر خارجه وجود میداشته باشند. در صورتیکه مهمان و یا وظیفهٔ باشد که خود وزیر خارجه در آن بنابر هر ملحوظی اشتراک نه کند، همین شخص در سطح و منصب و لقب وزیر را به اجرای کار مؤظف میسازند. 

درین صورت پروتوکل دیپلوماتیک مراعات  میشود که وزیر در مقابل و در سطح وزیر و سایر ملحوظات دیګر هم مراعات میشوند. 

بلی، جهان در نشست کنفرانس دوحه ۴ سطح حضور را پایین آورد، طالب رویهٔ بالمثل کرد و درین کدام مشکل نمی بینم. 

معضل  و تراژیدی ما و خطرات بعدی آن برای جهان ادامه دارد. این بحث به جای خود باقی ماند! 

آیا افراد و سازمانهای نشست اطریش و یا من و یا کس دیګر، خورد و بزرګ قایمقام و جاه نشین  طالب است؟ 

جواب در یک کلمه نه است! 

جانشین توافق بر ساختار و نظام است که  منجر به ملت سالاری، یک شهروند و یک رأی و حاکمیت قوانین مشروع و متداول ګردد! 

راه و انتخاب دیګر وجود ندارد و انتخاب موجود طالب، انتخاب زور، استکبار، نفیه حاکمیت ملت و راه ادامهٔ جنګ است! 

تا کجا و تا چه وقت دوام خواهد کرد؟ سوالی که جواب کوتاه ندارد! 

اما یکی از عاملین اساسی تراژیدی موجود ما خود خارجی ها و نوکران  شان أند! 

راه حل ممکن در عالم اسباب: 

 بیایید همه با هم دست به دست هم داده. منظور ایجاد حزب واحد، متفق الرأی تحت زعامت من از فرانسه  و یا … نیست و این خواب خیال کشنذه است! منظور به علت زخمهای تازه، ایجاد دو سه پلاتفورم و چتر بزرګ ملی و سیاسی برنامه محور،  با رهبری شورایی است، که دور کوتاه تعریف شدځ انتقالی داشته و همه پپروسه بسته ( پکیج) که منتج به ایجاد نظام مردم سالار، یک شهروند و یک رأی و حاکمیت  مردم سالار و حاکمیت قوانین مدون و مشروع متناسب به سطح انکشاف جامعه و با استفاده از تجارب ممکن و قابل دسترس بشری ګردد! 

مدافعان منافع ملی، محور ملی و مبارزان ملی و سازمانهای حزبی و غیرحزبی متعدد افغانی و شخصیت های مستقل سیاسی، برای ایجاد چنین تفاهم ملی کار منظم و قوی کرده اند و درهمین نزدیکی ها اعلام موجودیت و به ادامهٔ تلاشهای توافق شدهٔ ملی کار قوی تر را ادامه خواهند داد! 

ما باور داریم که افغانستان و مشکل ما راه حل دارد و درین زمینه برنامه های مشخص عینی و کاری وجود دارند. 

برماست تا نیرو های خویش را هماهنګ و کار را بیشتر و با وسعت بسیج ساخته و به همراهی شخصیت های باعتبار، صادق و کار دان امور را به پیش برد! 

درین میان هیچ کس وزیر و رئیس تولد نه شده و همه سربازان حق و ادای رسالت شدن در کار است! 

توبه  از تخلفات قبلی و کار برای ترمیم آنچه با کم کاری و یا بی کفایتی،  خود خراب کرده ایم وجیبه است و باید ادای رسالت کنیم! 

و من الله التوفیق

داکتر ص سعیدی 

۲۶/۶/۲۰۲۴ 

۰۰۴۴۷۸۸۶۴۷۴۶۳۸ 

 

X

به اشتراک بگذارید

Share

نظر تانرا بنویسد

کامنت

نوشتن دیدگاه

یک دیدگاه

دیدگاهی بنویسید

مطالب مرتبط

پیوند با کانال جام غور در یوتوب