آرشیف

مـــــــــــــــــــــادر

می 11, 2015

محمد اسحاق ثنا

خانه تاریک شد از دوری رویت مادر
رشته ای جان من است بسته به مویت مادر

زنده بودی که مرا بود جهان جای نشاط
شاد بودم بخدا ، اینکه به بویت مادر

سبز و شاداب بودی با تو مرا باغ حیات
می رسید آب صفا تاکه ز جویت مادر

بسته بر لوح دلم مهر تو تا خانه ی خاکی
کس به خویت نرسد خوی نیکویت مادر

قدح عیش مرا بی تو به کف خالی ماند
دست خالی نتوان رفت به سویت مادر

ماند در غربتم و بسته مرا بال و پری
کی توانم بیایم سر کویت مادر

پروریدی تو به صد ناز مرا همچو ثنا
تا زمانیکه رسید جان به گلویت مادر

محمد اسحاق ثتا
ونکوور کانادا
یکشنبه ۱۰/۰۵/۲۰۱۵