آرشیف

2015-6-15

الحاج محمد قاسیم علم

مـــــــــــــادر

سلا م بر ما درا ن داغ دید ه
بجزغم این زمان شادی ندیده

به آن مادرکه شبها تاسحرگاه
بدوشش برگرفت استاد بر پا

به طفلی تازدم من برسرورو
بزد بوسه مرا میکرد وهم بو

بر خسارش زدم ازقهرمن چنگ
و یـــا زلفش گرفتم از سر جنگ

خــدا یــــــا آن فرشته مادر من
چه رو دارم بنزدت داوری من

اگر مادردوبـــــاره زنده گر دد
غلام وچاکر ش این بنده گردد

هر آنکس مادرش راکرده منت
برویش بسته گـــردد باب جنت

بما در ه+ا دعا ی صبح گاهی
بکن تــــو مغفرت با ری الهی

خـــــداونـــدا بحــق شیر مادر
محبت ده برادر بــا بــــــــرادر