آرشیف

2014-11-24

معاذالله دولتی

قانون مند نبودن حضور قوتهای ائتلاف در افغانستان باعث میشود تا اغتشاش بوجود اید

همانگونه که  شاهد بودیم تاریخ 8 جوزا تظاهرات خونین که ابتدا از شمال کابل اغاز یافت  بزودترین فرصت سراسر کابل را فراگرفت و منجر به قتل و جرح  ده ها تن از شهروندان کابل گردید . کابل بعد از فروپاشی حکومت طالبان اولین بار شاهد چنین  تظاهرات خشمگین مردم  بوده و زمانیکه موترلاری قوتهای ائیتلاف انطور یکه گفته شده به اثر مشکل تخنیکی  کنترول خود را  از دست  داده  به چندین موتر تکسی و شخصی مردم تصادم و چندین کشته و زخمی بجای گذاشت ، خشم  مردم را بر انگیخت که با پرتاب سنگ بطرف موترهای ائتلاف و سردادن شعار های ضد امریکائی و ضد دولت حرکت گستره را براه انداختند ، بعداً این حرکت مردم به نواحی مختلف شهر کابل گسترش یافت و سبب شد تا یک تعداد چپاولگران با استفاده از فرصت دوکان های مردم را غارت ، اموال و اجناس شخصی مردم را تاراج ویا به اتش بکشانند ، همچنان در این اشوب بعضی دفاتر موسسات دولتی و غیر دولتی  اتش زده شد که از این ناحیه گفته شده ملیون ها دالر به مردم افغانستان خساره وارد گردیده است . گذارش شده که در ابتدا حضور قوتهای امنیتی  کشور برای جلوگیری از ادامه گسترش دامنه این اغتشاش کمرنگ بوده و در بعضی نقاط شهر مردم خود بدفاع از خود پرداخته و حتی تلویزیون اریانا که یک شبکه  خصوصی غیر دولتی است از طریق پخش اعلامیه های مستقیم ارگان های امنیتی را مکرراً برای دفاع از خود به کمک فرا میخواند ولی کسی نبود که بداد شان برسد .
 حال سوالیکه بر دهن هرکس میتواند پیدا شود این است ک این نوع تظاهرات خونین چرا بوقوع پیوست ؟ ایا این تظاهرات خشمگین مردم انطور یکه مقامات دولتی ادعا میکنند سازماندهی شده بود و یا خود جوش؟ ارگان های امنیتی چرا قادر به محار کنترول  ان نبودند ؟ بهای سنگین این همه خسارات وارده را کی بپردازد و مقصراصلی کیست ؟
 اگر مسئله ریشه یابی گردد عامل اغاز این خشونت انطوریکه  تذکر دارده شد حادثه ترافیکی بوده اما اگر این حادثه واقعاً به اثر مشکل تخنیکی بوجود امده باشد مردم نباید با خشونت ، غارت و پچاولگری خانه های خود به ان پاسخ میدادند . ولی اگر این رویداد به اثر بی توجهی  قوتهای ائتلاف وبی احتیاطی ان هاکه گویا حیات یک تبعه افغان نسبت به یک تبعه امریکائی یا غربی ارزش کمتر دارد ، واقع شده باشد ، دقیقاً این مسئله مایه نگرانی بوده و مردم حق دارند بخاطر ابراز انزجار و نفرت شان نسبت به عملکرد فرعون مآبانه آنها به تظاهرات (نه به شکل  خونین آن) بپردازند  . چنانچه این نوع حادثه اولین بارنیست که واقع گردیده و گذارشات زیادی وجود دارد که موترهای قوتهای ائتلاف بارها موترهای مردم را مورد تصادم قرار داده و تاحال کسی از انها محاکمه  نشده و جرم شان غیر مکشوف باقی مانده است . لهذا میتوان گفت  که تظاهرات 8 جوزا ابتدا ناشی از خشم و نارضایتی مردم نسبت به عملکرد نیروهای ائتلاف  بوده که هیچ نوع تعمدی در کار نبوده است ولی بعدً عده از فرصت طلبان ازآ ب گل الود وضعف نیروهای امنیتی  استفاده کرده به اشوبگری و غارت اموال مردم پرداختند.
 اما مسئله مهم را که متیوان به عنوان عامل اصلی خشونت ها از ان  یاد کرد قانون مندنبودن حضور قوتهای ائتلاف  در افغانستان است . دولت بعنوان مقصر اصلی از آوان تشکل اش به رهبری اقای کرزی متاسفانه  تا حال نتوانسته است مدت حضور این نیروها را در افغانستن تعین و نوع برخود شان  را به شهر وندان افغان قانون مند بسازد . و تا حال معلوم نیست که بدرفتاری های نیروهای ائتلاف با مردم افغانستان از جمله در بگرام ، پنجوائی و جاهای دیگر و ساختن زندان های شخصی جز وظایف انها ست و یا خلاف آن ؟ و اگر هست تا کدام سرحد ؟ هرگاه سؤ رفتار که توسط این نیروها صورت میگیرد ، عامل ان مورد پیگیرد کدام قانون قرار میگیرد ؟                               
  و آیا تا حال کسی از سؤ رفتار کننده گان مورد باز پرس قرار گرفته است؟ این ها چیزهای است که مردم در روشنای ان قرار ندارند بناً قانون مندنبودن حضور قوتهای ائتلاف در افغانستان نسبت به نوع برخوردشان با اتباع افغان باعث میشود تا اغتشاشات بوجود اید .
   در نتیجه اگر دولت خواسته باشد جلو این  اشوبگری ها را بگیرد ابتدا باید حضور نیروهای ائتلاف و نوع برخورد شان را نسبت به مردم قانونی بسازد بدین معنی که با تقافهم به آنها ارگانهای تقنینی دولت از جمله پارلمان افغانستان  باید چار چوب را ایجاد نماید که در دایره ان هم نیروهای ائتلاف و هم مردم وظایف و مسولیت های شان را در برابر یکدیگر درک و عملکرد بیرون از ان چارچوب  جرم پنداشته شود و عامل بدرفتاری هرکس که باشد مورد باز پرس قرار گیرد ، تااز یک طرف اشوبگران از خشم و احساسات مردم ما نسبت  به رفتار تکبر آمیز این نیروها استفاده نکرده به غارت اموال مردم و ویرانی وطن ما نپردازند و از جانب هم این فرصت به رسانه های صوتی و تصویری کشور های مداخله گر از جمل همسایگان میسر نگردد که هرروز جریان  این اغتشاش را به نماش گذاشته  و از افغانستان  بعنوانی یک کشور اشغال شده یاد نموده  بهره برداری سیاسی نمایند .