آرشیف

قدِ مهر، خم شد، علم را بیارید
غزل، زیر و بم شد، علم را بیارید
سخن گشت غمنامه، هر بند، بندم:
قلم شد؛ قلم شد؛ علم را بیارید
ستم را برانید و دستم ببندید
چو رفعِ ستم شد، علم را بیارید
علم رفت از دست و دنیای الفت
غبار عدم شد، علم را بیارید
حلالست ای صادقانِ محبت
به هر رنگ و چم شد، علم را بیارید
نیارید حجت که چه رفت و چه شد
دلم شد؛ دلم شد؛ علم را بیارید
نپرسید روزت چرا زرد و زار است
ز شرم علم شد، علم را بیارید
به عارف بگویید با شعر و حکمت
و یا هر رقم شد، علم را بیارید
 
صوفیه ـ ثور 1391