X

آرشیف

ضعف های دولتمداران ما و نقطه های غایب استراتیژی ترامپ

ترامپ با مشورت هفت ماهۀ مقامات دولت امریکا و مشاورانش به حفظ وضع موجود که منافع امریکا در آن مضمر است استراتیژی خود را تنظیم و اعلان کرد. هر گاه انکشاف اوضاع جهان و منطقه در آینده در مسیری برود که امریکا منفعت و مصلحت خود را در ترک افغانستان و پشت کردن به افغانستان ببیند، این کار را انجام می دهد.
اینکه ترامپ در استراتیژی جدید تاکید می ورزد که زمان بندی و ضرب الاجل برای خروج تعیین نمی کند و مبتنی بر اوضاع و شرایط افغانستان تصمیم می گیرد، معنی اش این است که حق خروج را برای خود محفوظ می دارد.  امریکا عاشق گل روی هیج افغان حاکم و سیاست مدار و یا کدام حزب و گروه سیاسی، قومی و مذهبی نیست. اگر روزی امریکا بخواهد افغانستان را ترک کند، به هیچ التماس و عذر و زاری در افغانستان اعتنایی نشان نمی دهد. اما نکتۀ مهم در این بحث به توانایی و عملکرد دولت و اهل سیاست افغانستان بر می گردد که تا چه حدی می توانند افغانستان را از درماندگی و بحران بیرون سازند؟
آیا این های که در سفرۀ قدرت از نان و آب امریکا تغذیه می شوند، قدرت آن را دارند تا نان و آب افغانستان را کم از کم برای ادامۀ حیات سیاسی و ثبات سیاسی آینده در نبود آب و نان امریکا، تامین کنند؟
 امریکا برای ابد در افغانستان باقی نمی ماند و کیسۀ سخاوتش را همیشه بروی افغانستان باز نمیگذارد. اینکه رئیس جمهور غنی از نشانه های انگشت ترامپ بسوی پاکستان اظهار مسرت می کند و می پندارد که امریکا به جای او دست و آستین بر میزند تا به پاکستان درس عبرت بدهد، اشتباه می کند.
امریکا نه تنها به جای افغانستان و برای افغانستان در جهت تصفیۀ خصومت ها و نزاع های مزمن ارضی و مرزی و اختلافات دیگر با پاکستان نمی جنگد، بلکه بصورت قطع روزی افغانستان را ترک می کند و می رود. اما افغانستان در همسایگی پاکستان و در همسایگی با ایران و کشورهای آسیای میانه باقی می ماند. این در حالی است که در استراتیژی جدید ترامپ و امریکا رویکرد منطقه ای که قبلاً از سوی برخی مقامات امریکایی در مورد آن سخن می رفت، غایب است.  
آیا زمام داران افغانستان می توانند با فشار و وساطت امریکا مشکل خود را با همسایگان حل کنند و سیاست آن ها را از دخالت به جنگ به همکاری با صلح تغییر دهند؟
 آیا زمام داران و دولت افغانستان می توانند از رقابت منطقه ای و جهانی به نفع حل بحران افغانستان استفاده کنند و یا آنکه خود در این بازی ها و رقابت ها به مهره های دنباله رو و بی تاثیر تبدل می شوند؟
غایب بزرگ دیگر در استراتیژی ترامپ بی اعتنایی امریکا در مورد حکومت داری خوب و مهار فساد در دولت افغانستان است که ترامپ می گوید کار امریکا دولت-ملت سازی نیست و امریکا تنها به سرکوب تروریستان می پردازد. این در حالی است که ادامۀ یک دولت و دولت مداران آلوده در فساد سیاسی و فساد اداری و مالی، خطر و تهدید کمتر از تروریزم نیست و در واقع این فساد، تروریزم را تقویت می کند. بدون تردید که وظیفۀ حکومت داری سالم و شکل دهی دولت ملی و پاسخگو وظیفۀ امریکایی ها و یا خارجیان دیگر نیست و کار دولت و سیاستمداران حاکم افغانستان  است. اما این دولت و حاکمان افغانستان با حمایت نظامی و مالی امریکایی ها مجال بقا و حیات می یابد و دوام فساد در این دولت و توسط دولت مداران،  به معنی حمایت امریکا از فساد و حاکمان فاسد است. حمایت از فساد و حاکمان فاسد که در واقع یک عامل بازتولید و تقویت تروریزم است، اراده و ادعای امریکا را در مبارزه و جنگ با تروریزم، پرسش برانگیز و ریاکارانه می نمایاند.

X

به اشتراک بگذارید

نظر تانرا بنویسد

نوشتن دیدگاه

دیدگاهی بنویسید

مطالب مرتبط

پیوند با کانال جام غور در یوتوب

This error message is only visible to WordPress admins

Reconnect to YouTube to show this feed.

To create a new feed, first connect to YouTube using the "Connect to YouTube to Create a Feed" button on the settings page and connect any account.