آرشیف

سکولاریسم به مفهوم جدایی سیاست و خدا نیست. بلکه جدایی نهاد دین از نهاد حکومت٬ ماهیت جمهوری واقعی از جمهوری صوری می باشد. از آنجاییکه در افغانستان٬ جمهوری واقعی هرگز تجربه نشده٬ که ثبات سیاسی نداریم – هدف از معرفت الله٬ در جامعه سیاسی عبارت از وجدان است٬ که وجدان محصول آگاهی درونی که برای این آگاهی درونی: دین خادم است نه حاکم برای حکومتداری٬ هرچند آیه ۵۹ سوره نساء توسط متکلمین اسلامی٬ مانند: فارابی٬ ابن سینا و غزالی و جامعه شناس معروف اسلامی ابن خلدون شرح داده شده٬ که شرح این شارحين در بخشی از وظایف و مسوولیت های فرد اول٬ در قانون اساسی مارا  کمک میکند.

از این جهت سکولاریسشن جامعه به هدف اصل شهروندی و رسیدن به دولت و ملت در افغانستان٬ مقدم بنیادی برای ثبات سیاسی است – مبحث قوم گرایی معضله و آسیب دیگری بوده٬ که برای تجويز قوم گرایی٬ نیز باید گفت: سکولاریسم به هدف دولت عقل می باشد٬ که در برابر هرنوع استبداد دینی و قومی مبارزه میکند.

افغانستان پسا ۲۰۲۱:

احکام و قوانین وحشانه طالبان٬ پیامدی به شدت نیازمندی مارا٬ به دولت سکولار نشان می دهد. بنیاد ترین اساس یا روح جمهوریت عبارت از: سطح آگاهی بلند مردم بوده – زیرا دموکراسی توده ها٬ بدترین نوع هرج و مرج نتیجه می دهد٬ که استبداد راه حل آن می شود.  پس برای پایداری جمهوریت٬ درک فلسفه را٬ ارزش داد٬ زیرا نگهداری جمهوریت از تاسیس جمهوریت کرده٬ دشوارتر است.

محمدآصف فقیری