آرشیف

زند صد طعنه بر خورشید تابان ماه سیمایش

خجالت  میکشد  سرو  چمن  از نخل بالایش

حجاب  از  رخ   ببردارد  گر  آن    لیلیوش  شیرین

 شود فرهاد و مجنون همچو من مفتون شیدایش

شراب   ارغوانی   را   مده    ساقی  به  بزم  امشب

که افتاده ست شبها بر سر من فکر و سودایش

 به  گلگشت  چمن  با  ناز  بنموده  قدم  رنجه

بشد   شرمنده    سرو  بوستان  از  قد  بالایش

اگر  آن  کان   ناز  آید   ز  بهر   پرسش  حالم

سر  خود  را  نهد « ایماق » ما  زیر  قدمهایش

دکتور فیض الله نهال ایماق