آرشیف

با تاسف مینگارم که اولین فضا نورد افغان و چهارمین مسلمان که فضا پیمایی نمود ( عبد الاحد مومند) داعی اجل را لبیک گفت  وعروج ملکوتی نمود و پیکر ش در خاک میهنش با افتخار و سر بلند و با عزت  دفن گردید

به فضا رفت و از فضا امد

با خدا رفت و با خدا امد

برد با خود صحیفه از قران

خواند انجا ز سورهِ رحمان

داد پیغام برای اهل جهان

که مرا است با قران ایمان

به وطن با خود افتخار آورد

افتخارات   بیشمار   آورد

لقب قهر مانی حاصل کرد

شهرت جا ودانی حاصل کرد

خواهم از کردگار عالمیان

روح او شاد و کامران گردان

(ظفر)

هموطنان نهایت معززم !

اولا تسلیت خود را بمناسبت در گذشت قهر مان مر حوم عبدالاحد (مومند) خدمت خانواده مرحوم و کافه ملت عزیز مان ابراز داشته و رحلت وی را یک ضا یعه جبران نا پذیر میپندارم (انا لله و انا الیه را جعون )

من و مر حوم نبی پاکطین در پو شش خبری سفر کیهانی افغان شوروی از طرف وزارت اطلاعات و کلتور وقت تو ظیف شده بودیم و گزارشات این سفر را از مسکو و بایکانور (قزاقستان سابق شوروی ) تهیه مینمودیم که توسط انجنیر با فراست که آنزمان ر ءیس تخنیکی تلویزیون بود محترم جناب ظاهر جان تور یال بکابل ریلی و پخش میگر دید . و از جانب دولت افغانستان محترم جنرال دوران که آنوقت دگر وال بودند با مرحوم عبدلاحد مومند کاندید شده بودند که بنا به لزوم دید دولت شوروی سابق مرحوم مومند درین سفر پرواز نمود و نا گفته نماند که هر دو کیهانورد با فامیل شان در شهرک ستاره گان اقامت داشتند و این شهرک مخصوص کیهانوردان شوروی سابق بود و از شهر های نظامی بود که هر کس انجا بدون اجازه رفته نمیتوانست و هر دو کیهانورد ما ، مانند دو برادر با هم روابط حسنه و صمیمانه داشتند و جناب جنرال صاحب دوران الحمد لله در قید حیات اند و به گفته من مهر تایید میگزارند ، این مطلب را بخاطر عرض کردم که شایعات بی بنیاد در دنیای مجازی دست بدست شده بود که چرا این رفت و ان نرفت که حروف شان همه بوی تعصب میداد .

هر وطندار ما که به جایی برسد و بمقام علمی نایل شود بخدا سوگند افتخار همه ماست و اینکه من در کدام ایدالوژی   استم و تو پیرو کدام ایدالوژی استی افتخار من بتو میرسد و افتخار تو بمن .

من مطلقا با طالبان در بسا مسایل ضدیت دارم اما کار نیک هر کس را تمجید باید کرد نظر به اخبار امروز ؛ پیکر قهر مان عبدا لاحد مومند با تشریفات خاص به تپه مرنجان بخاک سپرده شد و این میرساند که ما با وجود همه اختلافات در افتخارات و غمهای میهنی شریک ایم ، اگر در زمان شهید نجیب الله همین قهر مان کیهانورد بدست طالبان می افتاد تصور کنید چه حالت برایش پیش می امد ؛ اما امروز همان طالب دیروز جنازه اش را بدوش میکشد و بر پیکرش افتخار میکند چنانچه شاعر سروده :به پا گرفتن تا بوت من منار رقيب – هنوز مرده من زنده ترا بار است(?)؛ از خداً یکتا برای فرد فرد وطندارم خود آگاهی و بینش و قلوب پذیرش همدگر را خواهانم و روح این قهرمان وطن شاد باد.

نوشته نذیر ظفر