آرشیف

از زمین لرزه کنر هر روز کشد آه از نهاد

آنکه انسان است زاین حالت بود غمگین زیاد

زین حوادث خانه ها ویران شد و مردم تلف

مرد نشد تنها تلف، زن و طفلان هم زیاد

یک طرف مادر پدر سرگشته می جوید پسر

یک طرف از زخم چرکین طفل نالد از فساد

طفل نوزادی بخاک افتاده با جسم ضعیف

وای بر احوال این طفل یتیم نامراد

با چنین درمانده گی یارب نگردد کس دچار

زنده ‌گی گر سخت باشد این تحمل بس زیاد

من چی بنویسم دگر از درد و رنج هم‌وطن 

با چنین درمانده ‌گی گویم به دنیا کس مباد!

گوش ها شد کر مگر دولت ز غفلت خفته است

کیست پرسد درد مردم یا که باشد عدل و داد

بعد ازین هر روزه درد و رنج و شب های دراز

بهترین ایام شادی ها نصیب جمله باد!

محمد اسحاق ثنا

ونکوور – کانادا

۷ سپتمبر ۲۰۲۵