X

آرشیف

ا یشیککه کیلدی بیر گدای
( گدای پیر )
داکتر فیض الله نهال ایماق
ایشیککه    کیلدی     بیر گدای
عصا گه  تیه نیب،  هو   دیدی
آی   پاره  قیز،  اویدن  چیقیب
اوی نینگ ایگه سی یؤق دیدی
بابا:
 اوی نینگ ایگه سی یؤق دیمه !
بابانگ  نی   قوروق،   قوله مه
قیز:
بابا – بابا  بار   یؤلیگگه
لایق ایمس من بؤیینگگه
بیر آتم بار،  آلپِ   زمان
کریب کیلر، حالی  زمان
سینی کؤرر، مینی کورر
قازانده گی آش نی  تؤکر
بابا:
قنی   آتنگ   کیلس،    ایدی
سینی مینگگه ، بیرسه ایدی
قؤلیمده گی  سیرلی  عصام
قلین  پولینگ،  بؤلسه ایدی
قیز:
بابا – بابا ،  بار ،   یؤلیگگه
لایق   ایمس   من،  بؤیینگگه
قؤلینگده گی سیرلی عصانگ
اَیله نیب تیکسن،  بؤینیگگه!
ترجمه :
روزی از روزها، گدای پیری دروازه دختری را دق الباب کرد. دختر زیبا روی از خانه برآمد و گفت :
دختر :
بابا جان! برو در خانه کسی نیست، تا لقمه نانی به تو بدهد .
بابای پیر جواب داد:
دختر جان ! نگو که در خانه کسی نیست. بابا جانت را نا امید نساز!
دختر جواب داد :
بابا – بابا ! برو براهت، من لایق تو نیستم. پدری دارم که پهلوان زمان خود است، اگر آمد و ترا با من دید، مرا دشنام خواهد داد و دیگ خانه را چپه خواهد کرد.
بابا به خنده گفت:
دختر جان! ایکاش پدرت می آمد و ترا به من میداد.  حتماً این عصای مقبول خود را به حیث مهر ت برایش میدادم .
دختر در حالیکه قهر و غضب از سیمایش پیدا بود، جواب داد:
ای بابای پیر ! برو به راهی که آمدی، من لایق تو نیستم و این عصا چوبت بگردت بخورد .
X

به اشتراک بگذارید

Share

نظر تانرا بنویسد

کامنت

نوشتن دیدگاه

دیدگاهی بنویسید

مطالب مرتبط

پیوند با کانال جام غور در یوتوب