آرشیف

عصریکه اوج دانش وعلم وتکامُل است

انسان اسیر پنجـــۀ جهل وتغافـــُل است

نظمِ جهـــان ز ناخلفی چنـــد حالیــــا

در ورطۀ سقوط ویا بی تعادُل است

از دسترنج فرقۀ مظلوم ودرد مند

کاخ ستمگـران جهان پُر تجمُّل است

از آنچـــه در زمین خدا بگـــــذرد به خلق

برکوه، اگر عرضه شود بی تحمـُل است

کشتار وظلم وجور وتجاوز به دیگران

غمنامه و حکایت دور وتسلسُل است

عریان شده است چهرۀ فرعون عصر ما

دیگر نه جای بستن چشم وتجاهُل است

اکنون شعــــار حریت و حق مرد وزن

یعنی قبول برده گی ویا تخاذُل است

انسان اسیر پنجــۀ قانون جنگل است

نسل ضعیف رو بزوال وتنازُل است

دیگر سخن زحق بشر نیست در میــان

فرمان زور بخلق زمین در تعامُل است

وقتی که ارّه وتبر شده است باغبان عصر

دیگر نه جای سـرو وصنوبر و سنبل است

حالا حدیث اشــرف مخلــوق را مخـــوان!

بر آنکه گوشت وخون بشر در تناوُل است

دیگر نه جای سجده به بُت و یا صنم بُوَد

دیگر نه جای وصف بهر زُلف وکاکُل است

هم وصف یار ومطرب ومعشوق نارواست

نــه در سروده جای برای تغـــزُل است

حالا که آشیان همــــــه بلبلان خــراب

حرف وسخن زناله وافغان بلبل است

باید که جار زد بجهــــان صوت حق کنون

دیگر نه جای صبر وسکوت وتعلُّل است

بر ضد ظلم وجور وتعـــدی سخن زدن

بر صاحبان خامه چه نیکو تفضُل است

این سنت خداست «عزیزی» که در جهان

باطل همیشه با صف حق در تقابُل است

پایان

==============

عزیزی ( عزیز)

اولین غزل در سال جدید مسیحی (2026)

روز دو شنبه ساعت 11:50

پانزدهم جدی سال 1404 هجری شمسی

برابر به : 2026-05-01