آرشیف

ای ستـمـگر از غمت، حالم پریشان کرده ای

خـانه صـبـر و قرارم ، سخت ویران کرده ای

شـب به بالـیـنـم بیـا ، پرسـان حال من بکن

چون زعشق خویش مارا زار و حیران کرده ای

آن گل پـر رنگ و عطـری در بهـار دل که باز

عندلـیـب آسـا مـرا، از عشق نالان کـرده ای

داد از دسـت جـدایی، میکشـم آه هـر نفـس

کـز غـمـت ما را قـرین، آه و افغان کـرده ای

از فـراق روی تو، دیـریـسـت ای لـیـلی من

کـوی «ایـمـاق» حزین را، در بیابان کرده ای

داکتر فیض الله نهال ایماق