آرشیف

ما در افغانستان و اکثر کشور های عقب مانده که از دیموکراسی، آزادی و آزادی مطبوعات و آزادی شخصی و انفرادی ابتذالش را از خود کرده و رهبران اکثر پراشوتی، وابسته به اجانب و در موارد زیادی ما را فریب دادند و در هر متر فروختند و یک مرتبه که، بلند شان کردیم، دیګر میل به پایین آمدن نداشتند و ندارند و اګر تلاش پایین آوردن شان کنیم، آنرا مساوی به خراب کردن همه دار و ندار میدانند! 

لذا تصادفی نیست که بحران رهبری وجود دارد و این چندی از عوامل أند که ما به رهبر و زعیم باور نداریم و در مورد شان متزلزل ایم! 

علت عدم وجود برنامهٔ کاری نجات شات که ایشان را از دیګران ممتاز و به مقام رهبری میرساند، نیز از مشاکل ماست! 

اګر بپرسی، چرا وی رهبر و چراکسی دیګر نباشد که برنامه و چیری برای ګفتن دارد، جواب مقنع وجود ندارد و یا طفره میروند! این حالت با تأسف در کشورهای عقب مانده عمام و رهبر یعنی همان رهبر و زعیم و رئیس میراثی و نسلی، عملاً اساس شده هست و این سخت مشکل ساز هست که ضرورت وجود حزب و سازمان حتی برنامه محور را مورد سؤال قرار میدهد! 

یکی از مشخصات بسیار بزرګ و حتمی رهبر و پیشوا داشتن توانایی رفتن به قربانب، ایثار و جان فشانی هست که به صورت یقین و قرار تجربه در  وجود این مدعیان رهبری  و زعامت  دیده نه شده و در وقت حساس، تصمیم ګیر، ماهیت خورد و کوچک بودن خود را صد فیصد به نمایش ګذاسته أند! 

اګر مشخصهًٔ ایثار و جانفشانی را برای رهبر و پیشوایان لازم میدانیم تا در عقب چنین زعامت  استاده شویم باید جانب عملی شان را درین استقامت به نحوی ثابت کنند! باید باوری شد، کسیرا که در عقب شان با چانفشان استاده بودیدم، خود جانفشانی و ایثار دارد!

اګثر ایثار کلمهٔ زیبای با این مختصر ګویندهٔ مفهوم بس وسیع هست، رهبران افغانی چنین ایثار را داشتند؟

اګر ایثار انتخاب و اولویت دادن منافع و مصالح دیګر، دیکران و در بخش رهبری، منافع و مصالح مجموعه و کلکتیف و وطن، بر منافع و مصالح خویش باشد، آیا ما چنین رهبران داشتیم و یا از ایشان سراغ داریم و آیا ایشان را آزموده ایم؟ 

اګر ایثار عمل است در اوج اخلاق، وقتی کسی در دو راهی انتخاب منفعت خود و انتخاب منفعت دیګران به حیث مجموعه قرار بګیرد، ایثار ګر منافع متعهد به خدمت به دیګران و یا جامعه را ارجهیت میدهد! آیا چنین اوصاف و انتظارات را از رهبران دور و پیش  خود داشته میتوانیم؟

آیا این مدعیان زعامت و رهبریت، لذت، خوشبختی دیګران / ملت و کشور را در صورت تقابل به لذت و خوشبختی خویش اولویت داده أند؟ً

بلی یکی از همان محک های رهبري که اول در حین فکر بر راه نجات از بحران موجود، باید به برنامه و نسخهٔ سازنده و زندهٔ عملی متمرکز شد، بعد در مورد انتخاب  مجری شایشته و بعد از شایستګی مسلکی توانایی مسلکی و اعتقاد شان  بر جستجوی  دوامدار سیاست مدرن ګادذی، و  با بکار ګیری میکانیر مدرن دولتی قرن بیست و یکم، همه روز به تکمیل افکار خویش رفت و ارزشهای جامعه را بهتر بالش و تربیت کرد! 

هر ګونه افراط و تفریط و تلاش به جان زدن و عدم صداقت، برای ناظر امروز نتایج خوب ندارد و قابل تفکیک أند! 

رهبری و زعامت به دشنام، توهین و تحقیر دیګران و بلند تراشی خود نمی شود! 

افغانستان تاریخ پر افتخار و با زعامت دارد! افتخارات ارانی، با بلخ ، بخدی، هرات و کنداهارا و … افتخارات و عزت همهٔ مردمان  این خطه هست که توسط  ایران  سیاسی امروز با تبلیغات تحریف کننده  تصاحب شده! 

هیچ یک ازین افتخارات دلیل برای توهین و تحقیر کتلهٔ دیګری  و جانب دیګر این ازرشهای معنوی منطقه  أند، ندارد! این رهبر نما ها و مشاوران استخباراتی شان یکی به نمایندګی خود خواندهٔ یک قوم و زبان و دیګر را از خږد شان به نمایندګی قوم و زبان دیګر، رول میدهند تا این نفرت ها را چاق و شرارت پیشګی کنند! نباید به این فریب و اغواګریهای شان افتاد! ملت افغان به بی عدالتی های حال و ګذشته نه ګفته ولی درین بحث ها و استدلال متعفن و ذلیل آنها را که موجب فتنه شود، نیز نمی پذیرند! بلی ایشان بدون صلاحیت و فضولانه افتخارات هزار  ها سال مشترک این مرز و بوم را که در آن شهرهای مهم افغانستان بس مهم بودند، حال به پخش دشنام و نفرت به آدرس یګدیګر کشانده شده و رهبران قومی و زبانی مطرح شوند و شیوا ها، یاور ها و پدرامها و سایر کثافات از آن بهره برداری کثیف  قومی و زبانی، و استفادهٔ سوء می کنند! 

رهبران شایسته باید توان تشخیص قربانی و رفتن به قربانی را داشته و بدانند که رهبر تولد نه شده و أبدی رهبر نه خواهند بود! معذرت خواهی از اشتباه، دلیل لازمی بازګشت از آدرس قبلی به قدرت سیاسی نیست! 

اکثر خود را  بزرګ، بزرګ کردن و پروتوکل دیروز وزارت، ولایت و ریاست را برای خود خواستن، سخت تهوع آور هست! 

همه یک شهروند و یک رأی بابد در  قانونیت و ایجاد حاکمیت مشروع متداول تعهد وعمل داشتن اساس است! نفیهٔ دیګران به زورسرنیزه و یا تشکیل  حاکمیت  میراثی و عدم دقت به نتایج انتخابات … همه و همه عوامل حالت بی اعتمادی بزرګ بر زعامت و عدم  کارا بودن نظام و ساختار سیاسی معین بود و هست که نباید کل ارزش منتفی شود! 

در جوامع بشری تجارب مثبت وجود دارند که باید در انطباق به شرایط کشور به تطبیق پرداخت و از بک جای باید آغاز کرد. 

و من الله التوفیق  

داکتر  ص . سعیدی

۸/۱۰/۲۰۲۵ 

۰۰۴۴۷۸۸۶۴۷۴۶۳۸