X

آرشیف

انتخابات پارلمانی آزمونی دیگر برای جمعیت و ائتلاف بزرگ ملی

جمعیت اسلامی و ائتلاف بزرگ ملی بار دیگر خودشان را در معرض یک آزمون بزرگ قرار داده اند که نتیجه این آزمون جایگاه این دو جریان را در آینده نه چندان دور از نو آفتابی خواهند کرد. انتخابات پارلمانی پیشرو در حقیقت آزمونی بزرگی برای این دو جریان است. جمعیت اسلامی اگرچند پس از تسلیم‎دهی قدرت به کرزی و شریک شدن بطور نیم‎بند در حکومت، برای زراندوزان و تشنه‎گان قدرت یک موضوع حاشیه‎یی بود تا متنی، اما بازهم تا زمان موجودیت شخصیت کاریزماتیک مثل استاد فقید در رهبری این حزب مسبب بود تا مردم هنوز به جمعیت به یک چشم‎انداز امیدبخش نگاه کنند. پس از میان برداشتن استادربانی شهید دیگر جنازه این جریان نیم‎جان با امامت برخی از فرصت‎طلبان تشنه‎ی قدرت برای مدت طولانی خوانده شد. گفته می‎توانیم با یک میان فاصله طولانی دیگر جمعیت از اذهان شسته شده بود الا آغاز گفتگو با حکمتیار که در این فرصت بار دیگر با ترس از اینکه حکمتیار رقیب دیرینه‎ی عقده‎مندشان با تبانی حکومت غنی یکجا آنها را با سرمایه‎هایشان نه بلعد به منظور یک عمل پیشگیرانه برخی از حرکت‎های غیر انسجام‎یافته را به راه انداختند، اما پیش ازینکه محور جلسات‎آنها نظم‎بخشی به گذشته پاشیده این جریان باشد، بیشتر به تعبیرو تفسیر خواب‎های پریشان شان مبنی بر از دست دادن جایگاه سیاسی و سرمایه‎های باد آورده‎شان منتهی می‎شد.
تمام هواداران و وابسته‎گان جمعیت می‎دانند که دستگاه رهبری در این نهضت تا چه میزانی از کار افتاده است. شورای رهبری این جریان بیشتر ازینکه بخواهند با ابزار نو به سراغ دست آوردها و فراوردهای نو بروند بیشتر به همان ابزارهای کهنه شان می‎خواهند چیزهای نو تولید کنند چیزی که از بنیاد ناممکن وغیرعملی خواهد بود. یکی ازاین دست نمونه‎ها این است که بالاتفاق کوشش کردند برای افزایش دارایی هایشان بجای اینکه مکتب و دانشگاه بسازند و نسل جدید خودرا هدفمندانه به آن آموزش بدهند تا فردا بجای تسلیح با تفنگ آراسته با زیور علم دانش به مصاف رقیب بروند، اهتمام کردند تا با یک فکر کاملا اقتصادی هوتل‎های عروسی بسازند و از این طریق برای خود و خانواده‏هایشان سرمایه‎های بیشتری گرد آورند. و اکنون برایند این گونه تفکر جزندامت و غرامت در پیشگاه تاریخ و نسل آگاه امروز چیزی دیگری نیست و نخواهد بود. 
از منظر جامعه شناسی، شما با ساختار شهری کابل آشنا هستید که موقعیت‎ها چگونه بر اساس هویت‎های قومی تقسیم شده است و بطور ساده می‎توانید تشخیص بدهید که در کدام مناطق کابل دانشگاه‎ها زیاد است و در کدام قسمت هم هوتل‎های عروسی، از روی این‎گونه واقعیت‎های عینی به دور اندیشی و تامل‎نگری هریک از این رهبران به درستی پی‎خواهید برد که این‎ها کی‌ها هستند و در طول حیات سیاسی شان برای حصول و جمع‎آوری چه چیزی برنامه‎ریزی کرده اند.
واضح اینست که شما با تشکیلات موجود و رهبری فعلی این حزب دیگر جز زراندوزی، فزون‎طلبی و منفعت‎جویی  چیزی را نخواهی یافت. فرصت‎طلبان تا زمانی از نام این جریان استفاده بردند که به مقصد سیاسی خود رسیدند و چوکی مقصود را تصاحب نمودند و یاهم وقتی فضیحانه کنار زده شدند از آدرس این نام حکومت را مخاطب قرار داده از حرکت‎های چند میلیونی خبر دادند، در حالیکه با موجودیتی چنین افرادی آزموده شده که برونداد کار آنها تا امروز جز بخود و فرزندان‎شان به کسی دیگری برنگشته است حتا احدی هم حاضر نیست و نخواهد بود که به میدان بیاید و بار دیگر برای تامین منافع آنها قربانی بدهد.
از سویی هم عدم التزام به مرامنامه این حزب و عدم همدیگرپذیری درون حزبی با گذشت هر روز از ابهت این حزب کاست و فرجاماً مجبورشان ساخت تا از سری ناچاری در کوشش تشکیل نهاد سیاسی دیگر زیر نام ائتلاف بزرگ ملی شوند، چیزی که درعمل این حرکت سیاسی نه "بزرگی" اش را به اثبات رسانده توانست و نه "ملی" بودنش را. به قول معروف این ائتلاف محلی شد برای تجمع همه بیوه‎های سیاسی که دروازه آن بروی همه‎گان باز است و تا هنوز هرکسی که از منصب حکومتی طرد می‎شود به این ائتلاف پناه برده جمعی از عدالت‎زده گان از باب عدالت به سراغ نقد حکومت می روند.
برای اینکه از اصل موضوع دور نرویم باید گفت که، در انتخاباتی پارلمانی هردو جریان هم جمعیت و هم ائتلاف بزرگ ملی دراوایل سروصداهای میان‌تهی زیادی را به راه انداخته خواب اشغال نیمی از چوکی‎های پارلمان آینده را می‎دیدند. از همین‎رو برخی از بزرگان و جوانان در مرکز و ولایت‎ها را وعده‎های سرخرمن دادند تا در انتخابات پارلمانی خود را نامزد نمایند. آن عده عزیزان فریب خورده که بدون هرنوع تامل و عاقبت‎سنجی به میدان سیاهی انتخاباتی آمدند اکنون که از سویی این دو نهاد " بی‎برنامه" نه حمایت اقتصادی وجود دارد و نه هم سیاسی، کاملاً مایوس شده از دلخوشی به وعده‎های آنها اظهار پشیمانی کرده پیش از پیش کرسی‎های پارلمان را برای خود دست نایافتنی تصور می‎کنند.
در میان نزدیک به 2500 نامزد پارلمانی شما یک فرد را نه در کابل و نه در ولایت‎های دیگر سراغ ندارید که در بازار سیاه انتخاباتی امسال که همه چیز در محور پول می‎چرخد از حمایت مالی وسیاسی لازم از سوی این دو جریان برخوردار باشد و یاهم کسی یا کسانی با حمایت این قماش مردم امید پیروزی در انتخابات پارلمانی را داشته باشند.
نتیجه این است که در پارلمان آینده هیچ فردی با حمایت این دو جریان وکیل نخواهد شد. نبود تشکیلات منظم و برتری‎طلبی درون سازمانی از یک‎سو، فقدان دانش رهبری و نبود جرات در مصرف پول از سوی دیگر سبب شده است که این جریان‎ها بار دیگر جایگاه خودشان را در پروسه ملی پیشرو به افتضاح بکشند. 
با احترام
راغب

X

به اشتراک بگذارید

Share

نظر تانرا بنویسد

کامنت

نوشتن دیدگاه

دیدگاهی بنویسید

مطالب مرتبط

پیوند با کانال جام غور در یوتوب