آرشیف

 
الهي از عطاي خود روان گردان زبانم را
 
زالطاف فزون خود مصفا کن روانم را
 
خداوندا به روی سرور کونين
 
تو رحمت ده سلافم را و آرامش مکانم را
 
مرا بر درگه ات اميدها بسيار ميباشد
 
خداونداروان گردان تو تقرير وبيانم را
 
کريما از سخن هاي که مي ارم بدرگاهت
 
قبول درگه ات گردان تو  اين شعر جوانم را
 
بدرگاهت اميد من فراوان است ويارب
 
به اندک مرحمت يارب نجاتي ده تو جانم را
 
به دولت خانه مهرت دو رنگي را مجالي نيست
 
خدايا يکترازو کن تو ظاهر هم نهانم را
 
به نادم هم به حيران از تو خواهم چون سبب سازي
 
زسهم من اگر باشد بهشت جاودانم را