آرشیف

2015-6-19

سیداکرام الدین طاهری

آیا تنها بـــــــا اعتصاب کاری میتوان حکومت را زیر فشار قرار داد

از چندروز بدین سو نماینده گان مردم در مجلس دست به اعتصاب کاری زده  و هشدار داده اند تا وقتیکه حکومت 11 نامزد وزیر جدید را به مجلس نماینده گان جهت گرفتن رای اعتماد معرفی نکند ، هیچ موضوع دیگری را در دستور کارمجلس قرار نخواهند داد. این همه هشدار ها در حال مطرح میشود که نمایند ه گاه مجلس این کار حکومت را توهین به خود تلقی میکنند. چون مجلس نماینده گان  قانونی را به اکثریت آراء به تصویب رساند که هیچ وزارت خانه بیش از یک ماه   نمیتواند  توسط سرپرست اداره گردد. حکومت مکلف است تا در بین یک ماه نامزد وزیر جدید را به مجلس نماینده گان جهت گرفتن رای اعتماد ، معرفی بدارد. حکومت افغانستان اصلاً به این تصمیم نماینده گان وقعی نگذاشته و حدود چند ماه است که یازده وزارت خانه بر خلاف قانون تصویب شده از سوی مجلس نماینده گان ، توسط سرپرست ها اداره میشود ، که از یک سوی ظرفیت کاری را در وزارت خانه های مذکور کاهش داده و از طرف دیگر سرپرست ها چندان دست باز بخاطر اجرایی کردن پروژه های مربوط وزارت خانه شان  را ، هم ندارند. پس همین سبب میشود که روند کاری در سطح وزرات خانه ها بدون وزیر ، سبب مشکلات بیشتری برای کشور و مردم گردد. پس سوال پیدا میشود که چرا حکومت در تقابل با خانه ملت قرار گرفته و برای چه تصمیم نماینده گان مردم را بی ارزش دانسته و در پیشنهاد نامزد وزیران جدید تعلل میورزد؟ تا جاییکه از طریق رسانه ها سخنگویان حکومت دلیل میآورند ، و میگویند که آقای کرزی مصروفیت های زیاد کاری دارد ، آنها در اولویت قراردارد تا پیشنهاد نامزدوزیران جدید به مجلس نماینده گان! تا پیش از سفر آقای کرزی به انگلستان، سخنگویانش مسأله نشست مشورتی صلح ( جرگه مشورتی صلح) بهانه مشغولیت های جناب کرزی میدانستند و با به تعویق افتادن آن از طرف امریکا ، آنها ( سخنگویان حکومت) سفر آقای کرزی را به امریکا بهانه قرار دادند و گفتندپس از بازگشت از سفر امریکا نامزد وزیران جدید را به مجلس نماینده گان معرفی خواهد کرد. آقای کرزی از امریکا هم بازگشت کرد و تا فعلاً هم کدام خبری از معرفی نامزد وزیران جدید جهت گرفتن رای اعتماد به مجلس معرفی نکرده است. پس دیگر چه بهانه یی در راه است؟  

به قول بعضی آگاهان امور سیاسی آقای کرزی تصمیم به معرفی اعضای باقی مانده حکومت تا ختم دوره کاری مجلس نماینده گان ، ندارد. آقای کرزی میخواهد 11 نامزد وزیر را به مجلس نماینده گان جدید که بعد از انتخابات شورای ملی تشکیل میشود ، معرفی دارد. پس تا زمان تشکیل شورای ملی جدید همین سرپرست ها به کارهایشان ادامه خواهد داد. البته مسأله دیگر که آقای کرزی نمی خواهد نامزد وزیران را معرفی داد ، زد و بند های پشت پرده است. زد و بند های دور از چشمان مردم در چهار چوکات ارگ وجود دارد . این بازی های سیاسی شامل حال گروه حکمتیار و ملاعمر میشود. آقای کرزی تصمیم جدی دارد تا چند وزارت خانه را به حکمتیار وچند وزارت خانه را هم به ملاعمرتحفه بدهد. 

همین که معرفی وزاری جدید تا پس از بازگشت کرزی از امریکا به تعویق افتاد ، دلیلش این بود که آقای کرزی میخواست با استفاده از فرصت بوجود آمده رضایت مقام های بلندپایه کاخ سفید را در ارتباط مشارکت حزب اسلامی و ملاعمر در قدرت رابدست آورد ولیکن ایشان نتوانست قناعت سردمداران کاخ سفید را حاصل نماید. 

من فکر میکنم اگر آقای کرزی در فکر معرفی نکردن نامزد وزیران جدید تا روی کار آمدن مجلس نماینده گان باشد ، پس ایشان باید بدانند که مشکلات و درد و رنج ها مردم بیشتر از پیش افزایش یافته و این فرصت را به گروه های مخالف مسلح دولت ( حزب اسلامی و طالبان ) بوجود خواهد آورد تا آنها بتوانند با استفاده از همین خالیگاه های دولت سود و بهره زیادی برند و در پی تقویت و سروسامان بخشیدن حزب و افراد خود ، برآیند. چون تقابل دو قوه اجراییه و قانون گذار میتواند تأثیرات بسیار بدی را بالای کشور و مردم بیاورد. پس بر حکومت است تا تعامل را بر تقابل ارجحیت داده و یکجا با مشوره و همکاری نماینده گان مردم در مجلس بر همه مشکلات رسیده گی نمایند.اگر آقای کرزی در این فکر باشد که  همه مشکلات مردم را میتواند به تنهایی حل نماید، اشتباه بزرگ مینماید. حکومت باید بداند بازی نادرست با سرنوشت مردم ، مردم را به قیام علیه حکومت وا میدارد. 

پس مسوولیت های واقعی نماینده گاه مردم در مجلس در قبال این همه بی توجهی های حکومت چیست؟

میتوان تنها با یک اعتصاب کاری و خاموشی اختیار کردن حکومت را تحت فشار قرار داد و یا باید راه های دیگری را هم در نظر گرفت. به نظربنده منحیث نویسنده این مطلب میخواهم برای نماینده گان ملت بگویم که در پهلوی این حرکت مدنی خود ( اعتصاب کاری) راه های دیگر هم از قبیل تظاهرات گسترده مردمی ، نشست های مشورتی را در پیش گیرند تا فشار ها را بالای حکومت چند برابر افزایش داده  و حکومت را تسلیم خواسته های مشروع خود گردانند. 

 

سیداکرام الدین طاهری

Taherise@hotmail.com

www.isteqlal.blogfa.com