آرشیف

دوش آنشوخ نگار آمد و رفت

پی نبردم  به  چکار آمد و رفت

مرغ دل ، صید نگاهش گردید

بگمانم  به  شکار  آمد  و رفت

آن شه ی حسن که با فوج مژه

بهر  فتح  دل  زار  آمد  و  رفت

دیدن     عارض     گلگون    نگار

شانس بر من زقمار آمد و رفت

 چون   بدیدم    رخ   زیبای    ورا

بر  دلم  موج  شرار، آمد و رفت

قد  سروش  همگی    رشک  چمن

با خم  زلف ، چو مار آمد و رفت

کرده  مدهوش  چو  « ایماق» مرا

 تا  که  با  چشم خمار آمد و رفت

***

داکتر فیض الله نهال ایماق