X

آرشیف

آسمان کبود

ماه من، نشسته بر زمین خود نا آگاهی

که زمین توست ولی سپهر من

شده ای تاج سرم، نگین آن ستاره ها

هر نگاهی که به بالاست به توست

سقف من تخت تو است

بام تو چیست؟

تو که آن بالایی،

ارج تو چیست؟

زده ام سنگ به شبم تا که بیوفتی به کفم

شرم به من

تن آسمان کبود کردم و بارانی شد

آسمان کبود

X

به اشتراک بگذارید

Share

نظر تانرا بنویسد

کامنت

نوشتن دیدگاه

دیدگاهی بنویسید

مطالب مرتبط

پیوند با کانال جام غور در یوتوب