آرشیف

یادی از استاد مهربان سرمعلم لیلیهٔ مدرسه امام ابوحنیفه (رح) ما:

یادم می اید که روز  شنبه ( حوت سال 1349 هجری شمسی ) ساعت  هشت صبح بود این جانب ( امین الدین ) بابرادر خویش صلاح الدین که تازه از لغمان به کابل جهت داخله به مدرسهٔ امام أبوحنیفهٔ ( رح) به کابل آمده بودیم،  صبح وقت از خانه، واقع در قلعهٔ زمانخان – کابل   به رهنمایی و معیت پدرم دکتور محمد « سعید ـ سعید افغانی» روانهٔ ادارهٔ مدرسهٔ امام أبوحنیفه ( رح) شدیم.  از جادهٔ میوند – کابل ، با بس شهری، استاد تیغ علی از جادهٔ میوند  کابل به جانب ولسوالي بگرامی،  روانه شدیم. این بس یگانه  بود بس که به ولسوالی بگرامی با کرايهٔ فی نفر دو افغانی رفت و آمد داشت!

بعد ازحوالی چیزی کم یک ساعت سیر به بګرامی رسیدم. سرویس ما فقط یک ایستګاه داشت، اغاز از جادهٔ میوند وتوقف در ولسوالی بگرامی.

با پیاده شدن از سرویس به جستجوی موقعیت و آدرس مدرسهٔ امام أبوحنیفه (رح ) در بګرامی شدیم. دریافتیم که تعمیر مدرن مدرسه در پهلوی قصر و باغ غیر مواظبت شده، ولی زیبا و آرام أمیر امان الله خان غازی، در دوطرف دریای لوګر در فاصلهٔ 10 دقیقه ایی از مقر ولسوالی و ایستکاه بس که از آن پایین شدیم، قرار دارد.

در تمام راه مانند یک کودک دهاتی به مرحلهٔ زندګی مستقل، دور از خانواده و با داشتن امتیاز برادر خود در پهلوی خود مانند همصنف من، من را آرام میساخت و دهها سوال هنوز هم در فکرم، لاجواب بود. به مدرسهٔ امام ابو حنیفه ( رح ) رسیدم و راساً نزد مدیریت تدریسی رفتیم وامور اداری و ثبت تدریس وشمولیت وتسلیمی مکتوب وزارت معارف  به اداره تدریسی به بیان رسانیدم ، ویک سره نزد مسول امور لیلیه مدرسه رفتیم . برای ما همه چیز نو بود و می شنیدم که به متعلمین در آنجا در صورت عدم شناخت از یک دیګر به لقب اعزازی « قاضی صیب» خطاب می شد! در اولین ملاقات خویش با شخصیت علمی ، مهربان، خنده رو، وخوش خلق سرمعلم صاحب محمد یو سف خان روبرو شدیم . وی با پدرم با بسیار مهربانی و احترام خاصی برخورد کرد. جناب ایشان به تمام قوت به پدرم اطمینان داده که از فرزندان ات با دقت سر پرستی ومواظبت  میکنیم. واقعیت هم همینطور بود که تا ختم  تحصیل ما در این مدرسه، از اقامت، نان، کتب، دروس، مسجد و نماز، نشست و برخواست و حل مشکلات روز مرهٔ در حدود 500 جوان از تمام ولایات کشور به صورت لیلیه و عدهٔ هم نهاری ( روزانه از خانه های خویش به مدرسه میامدند.)، با بسیار دلسوزی و رابطه فامیلی و پدرانه مواظبت نموده وواقعیت امرهم مارا بینهایت دوست داشت.

آخرین  باراستاد دانشمند محمد یوسف خان در ( سال1401  هجری شمسی ) در منزل شان واقع خیر خانه مینه که مرد با وقار و ریش سفید متقاعد بود، ملاقات کردم که باز هم همان صدا های دوران جوانی مکتب در ګوشم طنین انداز شد.

جناب شان را به یاد آن خاطرات نیک ګذشته ملاقات نمودو جناب شان سخت خوشنود هم شد. به نواسهٔ خود صدا زد که چرا یونس جان نیامد ، هله برو به یونس جان بگو که :  زود بیاید، أمین جان آمده است .

قصه های خوب و شیرین داشتیم! یاد استادان ما و یاد استاد معظم، ګرامی و مشفق و شخص با دسپلین و با انظباط مخصوص خودش، وسایر قصه های آن زمان رابیان ولحظات خوبی داشتیم .

قابل یاداوری است که مرحوم سرمعلم محمد یوسف یکی ازشخصیت های معتبر درعرصه تعلیم وتربیه معارف کشور ما بحساب می آید که اولاد بیشمار وطن را تربیت کرده که این جوانان نقش بزرګ در سرنوشت کشور به صورت سرتاسری، در کل افغانستان اداء کردند!

سرمعلم محمد یوسف «امان » فرزند مرحوم حبیب  الله،  در سال 1295 هجری،،شمسی در یک خانوادهٔ روشن و متمدن در منطقه رخهٔ ولایت ولایت پنجشیرچشم به جهان ګشود، دروس  متداول ابتدایی را ، قبل از ایجاد مکاتب رسمی در ان ولایت نزد علمای دینی فراګرفته و در أخیرسال1316 هجری شمسی بعد از تأسیس مکاتب رسمی نظر  به استعداد و سویه، جناب شان شامل صنف دوم مکتب ګردید.  در سال 1319 هجری شمسی، شامل دارالمعلمین  احضاریه  وقت کابل شده و درسال  1328 هجری شمسی تحصیلات خویش را، با کسب شهادتنامه بکلوریا به اکمال و پایان رسانیده و در لیسهٔ جبیبهٔ کابل به  حیث معلم تقرر حاصل مینماید.

درطول سال‌های بعد، اوبحیث معلم ومدیردرولایت های پنجشیر، پروان و کابل، ازجمله درمدرسه امام ابو حنیفه (رح)  وانستیتوت اداره عامه، خدمت کرد.

بزرگترین دستاوردهای استاد محترم همانا دوران مدیریت مدرسهٔ ابو حنیفهٔ
(رح) – کابل بود. چنانچه ګفته آمدیم با خدمات نیک و عالی و تربیت  فرزندان وطن، استادان، قاضیان ومحققین،  بسیاری را به جامعه تقدیم داشتند.

پسرش، محمد یونس قانونی، نیز ازفارغان ممتاز، همین مدرسهٔ عالی میباشد!

استاد یوسف خان، درسال 1357 هجری شمسی به تقاعد سوق داده شد ،و در 11 اکتوبر 2023 در سن 107 سالگی در دهلی درگذشت.«انا الله وانا الیه راجعون » روح آن استاد ګرامی شاد و جنت فردوس نصیب شان باد.

ارسالی : امین الدین « سعیدی ـ  سعید افغانی :